شریک سازید:

داکتران هشدار می‌دهند که خشونت علیه زنان در دوران بارداری، پیامدهای جبران‌ناپذیر جسمی و روانی به‌همراه دارد؛ پیامدهایی که در مواردی به سقط جنین نیز انجامیده است.

شماری از زنان در گفت‌وگو باسلام وطندار، از تجربه‌های تلخ خود در این دوره حساس زندگی پرده برداشته‌اند.
زرلشت، یکی از این زنان، می‌گوید که پس از آگاهی خانواده شوهرش از دختر بودن جنین، با رفتارهای خشونت‌آمیز روبه‌رو شد. او روایت می‌کند که در ماه ششم بارداری، در پی یک مشاجره، همسرش با وارد کردن ضربه به شکمش باعث خون‌ریزی شدید و در نهایت مرگ جنینش شد.
به گفته او، این رویداد نه‌تنها فرزندش را از او گرفت، بلکه آثار عمیق روانی نیز بر زندگی‌اش برجای گذاشته است.
نظیفه، ۲۹ ساله، نیز از تهدیدها و فشارهای روانی در دوران بارداری سخن می‌گوید. او می‌افزاید که به دلیل بارداری به جنین دختر، بارها از سوی اعضای خانواده مورد تحقیر و تهدید قرار گرفته است. 
زرمینه، زن ۳۴ ساله دیگر، می‌گوید که خشونت‌های مکرر همسرش نه‌تنها باعث شکستگی دستش شده، بلکه یک‌بار نیز به سقط جنین انجامیده است.
متخصصان صحی تأکید می‌کنند که خشونت در دوران بارداری، تنها به آسیب‌های فیزیکی محدود نمی‌شود. سعیده سعیدی، پزشک متخصص نسایی و ولادی، می‌گوید: «استرس و فشار روانی می‌تواند خطر زایمان زودرس را افزایش دهد و در مواردی باعث مرگ داخل رحمی جنین شود. همچنان ضربه به شکم ممکن است به جداشدن جفت، خون‌ریزی شدید و پارگی رحم منجر شود.»
در همین حال، محمدالله بلوچ، روان‌شناس، نیز تأکید می‌کند که خشونت خانوادگی در این دوره، سه پیامد عمده دارد: افزایش تنش‌های روانی که می‌تواند به سقط جنین بینجامد، بروز افسردگی در مادر و اختلال در رشد و سلامت روانی جنین.
از دیدگاه دینی نیز خشونت علیه زنان، به‌ویژه زنان باردار، به‌شدت نکوهش شده است. قطب‌الدین مجتهد، عالم دین، می‌گوید که وارد کردن آسیب به زن باردار و از بین رفتن جنین، در فقه حنفی مستوجب پرداخت «غُرّه» است؛ یعنی جبران مالی مشخص به‌دلیل سقط جنین.
با این حال، مقام‌های مسئول می‌گویند که تلاش‌هایی برای رسیدگی به خشونت‌های خانوادگی صورت گرفته است. سیف‌الاسلام خیبر، سخن‌گوی وزارت امر به معروف و نهی از منکر، می‌گوید که در چهار سال گذشته هزاران قضیه خشونت خانوادگی بررسی و حل شده است. او می‌افزاید که روزانه مواردی از این دست ثبت و پی‌گیری می‌شود.
با وجود این، بسیاری از زنان قربانی خشونت، به دلایل مختلف از مراجعه به نهادهای مسئول خودداری می‌کنند و در سکوت رنج می‌برند. کارشناسان تأکید دارند که ادامه این وضعیت، تهدیدی جدی برای سلامت مادران و نسل آینده به شمار می‌رود.