شریک سازید:
شاهرضا منشیزاده، شاعر، نویسنده، پژوهشگر و چهره فرهنگی برجسته ولایت فاریاب، در سال ۱۳۳۶ هجری خورشیدی در ناحیه اول شهر میمنه، مرکز ولایت فاریاب، چشم به جهان گشود.
وی آموزشهای ابتدایی و متوسطه را در مکتب ابو عبید جوزجانی شهر میمنه به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل وارد مؤسسه عالی تربیه معلم بلخ شد.
پس از فراغت، فعالیتهای آموزشی خود را آغاز کرد و به عنوان آموزگار ادبیات در لیسههای گرزیوان، ابو عبید جوزجانی و خراسان به تدریس پرداخت.
او در ادامه، در مدیریت شماری از مکاتب شهر میمنه نیز ایفای وظیفه کرد و خدمات ارزندهای در عرصه آموزش و پرورش از خود به یادگار گذاشت.
شاهرضا منشیزاده مدتی مدیریت مطبعه دولتی فاریاب را بر عهده داشت و در این دوره با چاپ و نشر آثار ادبی، نقش مهمی در معرفی فرهنگ و ادبیات محلی ایفا کرد.
از جمله فعالیتهای او در این بخش، چاپ آثار شاعران و نویسندگان فاریاب بود که در حفظ و گسترش میراث ادبی این ولایت تأثیر گذاشت.
در سال ۱۳۸۵ هجری خورشیدی به عنوان رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت فاریاب منصوب شد و حدود نه سال در این سمت به خدمت فرهنگی ادامه داد.
همچنان ریاست انجمن نویسندگان فاریاب را نیز بر عهده داشت و در رشد فعالیتهای فرهنگی، ادبی و رسانهای ولایت فاریاب سهم فعال گرفت.
این نویسنده و شاعر از دوران جوانی به سرایش شعر پرداخت و در کنار شعر، در زمینههای طنز، مقالههای ادبی، نمایشنامه، نقد، سفرنامهنویسی و تحقیق نیز فعالیت داشت.
شماری از نمایشنامههای او در صحنههای تئاتری فاریاب اجرا شد و نوشتههای طنزی و ادبیاش در رسانههای مختلف بازتاب یافت.
از شاهرضا منشیزاده هفده اثر ادبی برجای مانده است که نشاندهنده گستره فعالیتهای ادبی و فکری او در حوزه فرهنگ معاصر افغانستان، بهویژه فاریاب، میباشد.
سرانجام این چهره فرهنگی و ادبی در ۲۰ سرطان ۱۳۹۰ هجری خورشیدی چشم از جهان فروبست؛ اما آثار و خدمات فرهنگی او همچنان در یاد و خاطره مردم فاریاب و جامعه ادبی افغانستان باقی مانده است.
بیتی از سرودههای او:
«منشی هرگز از غم و دردش ندارد ترس و بیم
زان که آخر میرسد مرگ و پایان من»
ویرایش: فیروز “غفوری”
